…και η κόρη του φούρναρη!

Archive for the ‘creativity’ Category

Μόλις γύρισα από την ΛΑΜΠΟουρά!

11:00 ακριβώς ήμουν στην πλατεία Δαβάκη, στην Καλλιθέα. Και τη βλέπω; 1000 άτομα στην ουρά για μια λάμπα οικολογική. Το 99% συνταξιούχοι, 0,8% ξενύχτηδες,  2% ζευγαράκια και 1% άνεργοι. Τρόμαξα! Από τι ώρα έχετε στηθεί εδώ ρε «παιδιά»; Τι να κάνω, να κάτσω; Πόσες παίρνει ο καθένας; Ερωτήματα που απασχολούσαν όσους ερχόντουσαν λίγο καθυστερημένα. Πήγα μπροστά να δω πόσες δίνουν στον καθένα. Μία. Όλοι αυτοί για μία λάμπα. Αδιανόητο. Γύρισα στην ουρά. Προσπάθησα να μπω απ’ το πλάι και να κλέψω λίγες θέσεις, αλλά οι παππούδες δεν έδιναν ούτε εκατοστό. Κολλημένοι ο ένας δίπλα στον άλλον. Όπως οι πιγκουΐνοι, όταν προστατεύονται απ’ το κρύο. Μπήκα τελευταίος. Ένας ηλικιωμένος κύριος μπροστά μου άνοιξε ένα «φόρουμ» για να  περάσει πιο ευχάριστα η ώρα.
«Κινέζικες είναι;».
«Όχι, Philips» του απάντησε ένας συνομήλικός του δίπλα.
Αριστερά μου, μια κυρία γύρω στα 50, αλλοδαπή, άνοιξε το δεύτερο «φόρουμ».
«Άμα πονάει πόδι, πάει πιο μπροστά;». 
«Αυτά που ξέρεις στην πατρίδα σου» της απάντησε με έντονο ύφος ένας συνομήλικός της άντρας.
Μια γιαγιά άνοιξε το τρίτο «φόρουμ». «Σιμέλα, το πορτοφόλι σου πρόσεχε».        
«Εεε και να μου το πάρουν, δεν έχω τίποτα μέσα» της απάντησε μια συνομήλικη γυναίκα δίπλα της.

Τα 15′ πέρασαν χωρίς να το καταλάβω. Έφτασα στα κορίτσια που μοίραζαν τις λάμπες και πήρα μία. Κοίταξα το κουτί. Philips, 18 Watt, energy saver, 8 years, δείγμα δωρεάν. Την έβαλα στο μπουφάν και έφυγα. Τα φόρουμ στα παγκάκια, στην ουρά και στο δρόμο είχαν πάρει φωτιά. Πήγα σε σουπερμάρκετ γνωστής αλυσίδας να δω πόσο έχει το δείγμα δωρεάν. 8 ευρώ και 40 λεπτά.

Γρήγορα, αβασάνιστα, συμπεράσματα:           
1. To τζάμπα είναι πάντα πιο γλυκό
2. Το experiential μάρκετινγκ αποδίδει περισσότερο από μια τηλεοπτική καμπάνια
3. Οι συνταξιούχοι ακούνε/ βλέπουνε ΣΚΑΙ  
4. Οι νέοι, το Σάββατο ξυπνάνε μετά τις 11!

Advertisements

Είμαι σε δίλλημα…

Όταν δεν εργάζεσαι έχεις άπλυτο ελεύθερο χρόνο. Βγαίνεις, περπατάς,
κάνεις χιλιόμετρα, κατεβαίνεις σε μαραθώνιο, βλέπεις φίλους, φίλες, το κορίτσι, την αρραβωνιαστικιά, «χτυπάς» όλες τις εκδηλώσεις με ελεύθερη είσοδο, όλα τα εγκαίνια, «κυνηγάς» ότι avant premier παίζει σε θέατρο και σινεμά, εξυπηρετείς τρίτους, παίρνεις εισιτήρια, περιμένεις σε ουρές στην εφορία, στις τράπεζες (αγαπημένο μου), σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, μαζεύεις νούμερα που σου δίνουν οι ανυπόμονοι, σχολιάζεις την επικαιρότητα, κάνεις τα ψώνια του γείτονα, ψάχνεις athens voice για τη μάνα σου και την πεθερά, παρακολουθείς σεμινάρια, μαθαίνεις πλέξιμο, ανθοδετική, μαγειρική, γνωρίζεις νέους και συνταξιούχους, διαβάζεις βιβλία, ανοίγεις blog, γράφεις… κλείνεις με λίγα λόγια ένα γεμάτο, δημιουργικό, οχτάωρο. Μετά από 7 μήνες, έχεις πάθει overdose. Πιστέψτε με. Θέλεις να δουλέψεις. Να παράγεις έργο. Να βγάλεις γκαφρά. Αλλά μέχρι να βρεις κάτι αξιόλογο, πρέπεις να προσθέσεις καινούργια ενδιαφέροντα. Νέες πίστες. Αυτή τη βδομάδα είμαι δίλλημα. Τι να κάνω; Με τι να ασχοληθώ; Μήπως:     

Να σχεδιάσω ένα φορεματάκι για το κορίτσι με ό,τι έχω για ανακύκλωση;;;

10898_2_468.jpg

10898_5_468.jpg
Να φτιάξω ένα αιωρούμενο πορτατίφ για την πεθερά;;;

10836_1_230.jpg 

ή να ανοίξω ένα καφέ για τους φίλους;;; 

illy-cafe-in-push-button-house-1.jpg

illy-cafe-in-push-button-house-2.jpg

illy-cafe-in-push-button-house-3.jpg

Αρραβωνιάζομαι!

Ναι καλά διαβάσατε. Αρραβωνιάζομαι το Σάββατο. Βασικά για να κερδίσω λίγο ακόμα χρόνο. Όπως ο Ηλιόπουλος σε εκείνη την ελληνική ταινία (δε θυμάμαι τίτλο…;). Και επειδή η Τασούλα θα μου γίνει στενός κορσές από εδώ και στο εξής θα χρειαστώ τη βοήθειά σας. Ό,τι ακούσετε από φίλους σας ή ό,τι δείτε σε αγγελίες, blogs, sites, μαγαζιά, τοίχους, κολώνες… και έχει σχέση με πωλήσεις, διαφήμιση, προωθητικές ενέργειες, εκδηλώσεις, interactive promotions, experiential μάρκετινγκ, ambient media, viral campaigns, κινηματογράφο, βιβλιοπωλεία, πολυκαταστήματα και πολυχώρους ψυχαγωγίας στείλτε το εδώ ή στο email μου, oanergos@yahoo.com.   

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

O anergos.

Αν δε βρω δουλειά μέχρι τις 23 του μηνός θα…

…θα παντρευτώ την Τασούλα, την κόρη του φούρναρη. Αναγκαστικά. Είμαι άνεργος, άφραγκος και από τις 24 του μηνός θα αρχίσουν να σκάνε μύτη τα δάνεια, οι κάρτες και η εφορία. Το blog είναι η προτελευταία μου ιδέα για να βρω μια αξιοπρεπή δουλειά σε ευχάριστο και δημιουργικό περιβάλλον, με ανθρώπινο ωράριο και ελάχιστο στρες. Όλα τα άλλα τα έχω δοκιμάσει. Φίλους, αγγελίες, ημέρες καριέρας, γραφεία ευρέσεως εργασίας, ακόμα και  προσωπικές καμπάνιες αυτοδιαφήμισης. Από τις αρχές Σεπτεμβρίου έχω στείλει γύρω στα 100 βιογραφικά σε εταιρίες που θα ήθελα να εργαστώ, αλλά έχω λάβει μόνο 2 απαντήσεις και αυτές αρνητικές. Δεν ξέρω γιατί. Άλλοι λένε ότι η αγορά περνάει κρίση, άλλοι ότι δεν υπάρχουν λεφτά, άλλοι ότι είμαι αρκετά ρομαντικός σε μια άκρως ανταγωνιστική εποχή. Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι η μόνη προσφορά εργασίας που είχα μέχρι τώρα ήταν από τον κυρ Βασίλη, τον φούρναρη της γειτονιάς μου. Και ήταν άκρως δελεαστική:

«Sales Representative στο φούρνο του, ανταγωνιστικό πακέτο αποδοχών (μισθός + bonus), συνεχή εκπαίδευση και υποστήριξη, πρόσθετη ιατροφαρμακευτική ασφάλιση, εταιρικό φορτηγάκι, κινητό τηλέφωνο, δύο διαμερίσματα στη Νέα Σμύρνη και ένα εξοχικό στη Νάξο.»

Θα περιμένω όμως μέχρι τις 23 του μηνός γιατί ψάχνω και λίγη δημιουργικότητα.
Όχι τίποτα σπουδαίο… να, μερικά interactive promotions, λίγα creative media, δυο τρία viral και ίσως κάνα τρελό event αν προκύψει. Είμαι διαφημιστής, τι να κάνουμε! 

Ετικετοσύννεφο